Rejected :जन्मदात्यांनी नाकारले, अनोळखी माणसांनी कुशीत घेतले! नवरात्रीच्या प्रथेमुळे चिमुकल्याच्या अंत्यविधीची हृदयद्रावक कहाणी

Rejected : ज्या आई-वडिलांच्या कुशीत विसावून एका चिमुकल्याने जग पाहायला हवे होते, त्याच जन्मदात्यांनी नवरात्रीच्या प्रथेचे कारण देत त्याच्या मृतदेहाला स्पर्श करण्यास नकार दिला. जन्मानंतर अवघ्या काही वेळातच या नवजात बाळाचा मृत्यू झाला आणि त्यानंतर समोर आलेल्या घटनेने माणुसकीलाच सुन्न केले. आई-वडिलांनी आपल्या पोटच्या गोळ्याचा मृतदेह स्वीकारण्यास नकार दिल्यानंतर रुग्णवाहिका चालक आणि कर्मचाऱ्यांनी पुढाकार घेत त्या चिमुकल्याचा सन्मानाने अंत्यविधी केला. छत्रपती संभाजीनगरमधील या हृदयद्रावक घटनेमुळे सर्वत्र हळहळ व्यक्त होत आहे.

जन्मानंतर काही तासांतच चिमुकल्याचा मृत्यू; आई-वडिलांनी फिरवली पाठ, रुग्णवाहिका चालकांनी जपली माणुसकी!

छत्रपती संभाजीनगर : ज्या आई-वडिलांच्या कुशीत विसावून एका चिमुकल्याने जग पाहायला हवे होते, त्याच जन्मदात्यांनी नवरात्रीच्या प्रथेचे कारण देत त्याच्या मृतदेहाला स्पर्श करण्यास नकार दिला. जन्मानंतर अवघ्या काही वेळातच या नवजात बाळाचा मृत्यू झाला आणि त्यानंतर समोर आलेल्या घटनेने माणुसकीलाच सुन्न केले. आई-वडिलांनी आपल्या पोटच्या गोळ्याचा मृतदेह स्वीकारण्यास नकार दिल्यानंतर रुग्णवाहिका चालक आणि कर्मचाऱ्यांनी पुढाकार घेत त्या चिमुकल्याचा सन्मानाने अंत्यविधी केला. छत्रपती संभाजीनगरमधील या हृदयद्रावक घटनेमुळे सर्वत्र हळहळ व्यक्त होत आहे.

पोटच्या गोळ्याचा मृतदेह स्वीकारण्यासही नकार

प्रसारमाध्यमांतील वृत्तानुसार, मूळचे जळगाव जिल्ह्यातील एक जोडपे कामानिमित्त छत्रपती संभाजीनगरच्या सिडको परिसरात वास्तव्यास आहे. या महिलेने एका खासगी रुग्णालयात बाळाला जन्म दिला. मात्र, बाळंतपणातील गुंतागुंतीमुळे जन्मानंतर काही वेळातच नवजात बाळाचा मृत्यू झाला. कुटुंबावर दुःखाचा डोंगर कोसळण्याची ही वेळ होती. आपल्या बाळाला अखेरचा निरोप देताना आई-वडिलांचे काळीज पिळवटून निघेल, अशी अपेक्षा होती. मात्र, पुढे जे घडले, त्याने उपस्थितांनाही धक्का बसला.

नवरात्रीचा उत्सव सुरू असल्याने आपल्या प्रथेनुसार बाळंतिणीला आणि मृतदेहाला स्पर्श करायचा नसतो, असे कारण देत कुटुंबीयांनी बाळाला स्पर्श करण्यास नकार दिला. एवढेच नव्हे, तर नवजात बाळाचा मृतदेह स्वीकारण्यासही त्यांनी नकार दिल्याचे वृत्त आहे. ज्या लेकराने जगात येताच या जगाचा निरोप घेतला, त्याला अखेरचा निरोप देण्यासाठीही जन्मदाते पुढे आले नाहीत, ही बाब मन सुन्न करणारी ठरली.

जन्मदात्यांनी नाकारले; अनोळखी माणसांनी जपली माणुसकी

बाळाच्या अंत्यविधीचा प्रश्न निर्माण झाल्यानंतर रुग्णवाहिका चालक देवराज गायकवाड आणि त्यांचे सहकारी रामेश्वर साबळे यांनी पुढाकार घेतला. जन्मदात्यांनी नाकारलेल्या त्या निष्पाप चिमुकल्याला या कर्मचाऱ्यांनी आपले मानून अंत्यविधीची जबाबदारी स्वीकारली.

मिळालेल्या वृत्तानुसार, बाळाचे वडील कर्मचाऱ्यांसोबत दुचाकीवर बसण्यासही तयार नव्हते. ते मागून रिक्षाने स्मशानभूमीत पोहोचले. अंत्यविधी सुरू असताना ते सुमारे १०० ते १५० मीटर अंतरावर उभे होते. अखेर या कर्मचाऱ्यांनीच चिमुकल्याचा देह आपल्या कुशीत घेत सिडको एन-६ स्मशानभूमीत सन्मानाने दफनविधी पार पाडला.

जगाचा निरोप घेताना ज्या बाळाला आई-वडिलांच्या मायेचा आधार मिळायला हवा होता, त्याच्या अंतिम प्रवासात अनोळखी व्यक्तींनी माणुसकीचा हात दिला. या घटनेतील सर्वांत वेदनादायी आणि अंतर्मुख करणारी बाब म्हणजे जन्मदात्यांच्या अनुपस्थितीत या कर्मचाऱ्यांनी त्या चिमुकल्याला सन्मानाने अखेरचा निरोप दिला.

कोरोनाच्या काळातही पाहिले; पण आजची घटना मन हेलावणारी

या चिमुकल्याचा अंत्यविधी करणारे महापालिकेचे कर्मचारी अनिल गायकवाड, देवराज गायकवाड आणि रामेश्वर साबळे यांनी या घटनेबद्दल तीव्र दुःख व्यक्त केले. अनिल गायकवाड यांनी सांगितले की, कोरोनाच्या अत्यंत कठीण काळातही त्यांनी काम केले. संसर्गाच्या भीतीमुळे अनेकदा नातेवाईक आपल्या जवळच्या व्यक्तींच्या अंत्यविधीसाठी येऊ शकत नव्हते. त्या काळात अशा परिस्थितीचा सामना केला; मात्र आज परिस्थिती सामान्य असताना केवळ एका प्रथेचे कारण पुढे करून स्वतःच्या बाळाच्या अंत्यविधीपासून दूर राहण्याची घटना मन सुन्न करणारी आहे.

कर्मचाऱ्यांच्या म्हणण्यानुसार, रुग्णालयापासून स्मशानभूमीपर्यंतच्या प्रक्रियेत आई-वडिलांकडून अपेक्षित सहभाग दिसून आला नाही. अंत्यविधी पूर्ण झाल्यानंतर वडिलांनी दूरून थोडे दूध अर्पण केले आणि ते निघून गेले. बाळाशी संबंधित रुग्णालयाची कागदपत्रे घेण्यासही त्यांनी नकार दिल्याचे सांगण्यात आले.

अंधश्रद्धेपेक्षा माणुसकी मोठी!

या घटनेमुळे सामाजिक प्रथा, अंधश्रद्धा आणि माणुसकी यांमधील संघर्ष पुन्हा चर्चेत आला आहे. श्रद्धा आणि परंपरांचे पालन करताना विवेक, संवेदनशीलता आणि मानवी मूल्ये जपणे किती महत्त्वाचे आहे, याची जाणीव या घटनेने करून दिली आहे.

एका बाजूला जन्मदात्यांनी नाकारलेल्या चिमुकल्याला अनोळखी कर्मचाऱ्यांनी सन्मानाने अखेरचा निरोप दिला, तर दुसऱ्या बाजूला त्यांच्या या कृतीने माणुसकी अजूनही जिवंत असल्याचा प्रत्यय दिला. या घटनेबद्दल समाजमाध्यमांवर संताप आणि हळहळ व्यक्त होत असून, संबंधित घटनेची सखोल चौकशी करण्याची मागणीही होत आहे.

जगात येताच आयुष्य संपलेल्या त्या चिमुकल्याला आई-वडिलांच्या मायेची ऊब मिळाली नाही; पण अखेरच्या प्रवासात माणुसकीच्या हातांनी त्याला सन्मान दिला. ही घटना केवळ एका कुटुंबाची नाही, तर समाजातील संवेदनशीलता आणि विवेक यांचा विचार करायला लावणारी आहे.